Er bestaan verschillende soorten en vormen van spel. Het spel bij het kind begint rond 3 maanden en start met verkennend spel in al zijn vormen. In de eerste plaats ontdekt het kind zijn omgeving op alle vlakken1: visueel, auditief en tactiel. Bij de baby zijn er verschillende soorten verkenning: men spreekt van lichaamsverkenning, voorwerpverkenning en stemverkenning.

De beperkte bewegingsmogelijkheden bij het jonge kind en het gebrek aan coördinatie maken dat het vooral zijn zintuigen aan het ontdekken is. Een baby van 2-3 maanden is namelijk op zoek naar zintuiglijke prikkels; hij stimuleert zijn waarnemingssysteem door geluiden of sensaties op te wekken. Een baby die bijvoorbeeld op zijn buik ligt en over een oppervlak krabt door zijn handen afwisselend te openen en te sluiten, wekt via zijn motorische bewegingen zintuiglijke prikkels op (geluid en tactiele feedback) die zijn hersenen zullen verwerken, dat wil zeggen analyseren en interpreteren. Door verschillende herhalingen op verschillende oppervlakken verkent de baby zijn omgeving en bouwt hij een catalogus op van prikkels die verband houden met zijn omgeving en met het voorwerp.

De verkenning van voorwerpen verschijnt met de komst van de oog-handcoördinatie; rond 3-4 maanden begint de baby lichte voorwerpen vast te pakken (zoals een rammelaar) en probeert hij ze te hanteren. In het begin missen de bewegingen van het kind stabiliteit en kan de baby zichzelf per ongeluk met de rammelaar raken. Naarmate zijn coördinatie verbetert, slaagt hij erin een voorwerp in één hand vast te houden, het te schudden, het naar zijn mond te brengen (rond 5/6 maanden), ermee te slaan en het van de ene hand naar de andere over te brengen (rond 7 maanden). Deze ontdekking van zijn omgeving gebeurt door herhaling. Baby's zijn er dol op om een handeling te stellen en die meerdere keren te herhalen met hetzelfde of met andere voorwerpen2. Dit laat het kind toe: Om oorzaak en gevolg te leren, dat wil zeggen dat een specifieke handeling een specifiek resultaat teweegbrengt, bijvoorbeeld: "ik beweeg mijn arm, de rammelaar beweegt en maakt geluid" of "ik druk op een knop en er klinkt een geluid".

Om kennis over het voorwerp te verwerven: baby's zijn er dol op om voorwerpen in hun mond te steken; het is goed te weten dat de mond bij het kind een zone is vol sterk ontwikkelde zintuiglijke receptoren. Kinderen gebruiken deze zintuiglijke prikkel om de eigenschappen van het betreffende voorwerp te ontdekken: de textuur, de vorm, de hardheid, de kneedbaarheid, de smaak en ook het gewicht.

De lichaamsverkenning, dat wil zeggen het ontdekken van het eigen lichaam, begint eveneens rond 2-3 maanden3. In het begin ontdekt het kind zijn handen door zijn vingers voor zich te bewegen (3 maanden), daarna zijn gezicht (4 maanden) door zijn handen naar zijn gezicht te brengen, vervolgens zijn voeten en knieën (5-6 maanden), die het probeert vast te pakken; daarna volgt de ontdekking van het haar en de dijen door ze vast te grijpen (9 maanden); tussen 10-12 maanden heeft het kind een betere motoriek en ontdekt het zijn hele lichaam en ook zijn geslachtsdelen.

De stemverkenning is het spelen met de eigen stem; het is een voorwaarde voor de taalverwerving. De pasgeborene vocaliseert enkel via vegetatieve klanken (huilen, schreeuwen, gorgelen). Deze klanken vertalen de fysiologische behoeften van de zuigeling via drukveranderingen in de mond- en keelholte. Tussen 2 en 6 maanden begint het kind zich te wagen aan stemspel, waarbij het zijn stem verkent en ontdekt. Het kind speelt met zijn stem door de intensiteit (volume) te veranderen, de duur te verlengen en de toonhoogte (hoger of lager) aan te passen. In het begin zijn dat "arrheu"- en "agueu"-klanken die zich geleidelijk zullen uitbreiden met de komst van medeklinkers. Op dat moment spreken we niet langer van spel, maar van taal en communicatie.